از کا روان جا مانده ا م

کاروا ن رفته کنون بی سا ربا ن جا مانده ا م

با هزاران مشکل ودرد    نها ن جا مانده ا م

حا لیا در وا د ی     نا مهربا ن جا مانده ا م

همچو مرغی د ربد ر بی آشیا ن جا ماند ا م 

یکه و تنها د راین دور زمــــا ن جا ماند ا م

تا بگو یم بی خبر از کــــا روان جا مانده ا م

زائر عشقم منو از کــــا روا ن جــــا ما نده ا م

کوله با رم رفته و جا ن از نفس وا مانده است

مهربا نا ن  رفتن ویا د م  نکرد ند   وقت عزم

گشته ام حیران و سرگردان   ندارم همـــد مـی 

شا هدا ن عشق من هریک بیکسو رفتــــه اند

کا روان سا لار خود را از کجا  پیـــــدا کـــــنم