بگـــوبا مـن

                                                                                                  ١٩١

وین مـرمــرتـُرد بد نـت  را زکه داری

این صورت همچوقمرت را زکه داری

ایـن شـا مـه نواز ختنت  را زکه داری

این سـرخي لعـل فام لبت رازکه داری

کین قـا مت سـرو چمنت رازکه داری

این خندهء شیرین دهنت رازکه داری

 

این موی شکن درشکنت رازکه داری

ای آیه حسن و توای هـمچـو فــرشتـه

مبهــوت توگشتند همه خـلـق زمـا نـه

بازگـوبه خـلا یـق صنما با لب غنچه

من مـانده بحیرت بدان قامت رعنا ت

آخرای خوبترازخوب بگوبا من شیدا

گفتا حکیمی توهم راست بگوبا من مشتاق

 ایـن شـعـرچـوقـنـد وعسلت را ؛   زکه داری

                                                                                                                 سوم خرداد هشتاد وپنج