بجـا نـا ن نـرسـید م

                                                                                                                           ١٥٣       

از پـا یه فـتادم به یـا ران نرسید م

بـا صبــر فـــراوان به سا مان نرسیدم

از گــریه ی بـسیا  ربه بــاران نرسیدم

از غصه ي هجــران به درمان نرسیدم

مـانـدم پـس کوچـه  خــیابـــان نرسیدم

بـا قیمت ارزان   بـه هـجــــران نرسیدم

 

هـرچند دوید م به جـا نآ ن نرسید م

اندر پـی جـا نان کشیدم غـــم هجـــــران

بــربخـت ســیاهم دوصد   باره گریسـتم

عـمری بنشستم   بســوگ دل حــیـــران

تـا رفت ز کـنارم   بـد ین چـا له فـــتادم

زخم غـم هجـران   نشست بردل لـرزان

 افـتاده وخـیـزان  دوید م پـی جا نا ن

 هـمـپا ی حـکیمی بـیا ران نـرســـید م

یکم اردیبهشت هفتادوشش