بـخـاطـرمن بیا

 

درگذراست عمرما بلیل خوشخوان بیا

 

ایکه طبیـب دردی  تـوبهـردرما ن بیـا

 

سوی گلسـتـان دل  کـبـک خـرامان بیا

 

کـاری بکـن ای صـنـم چومه تابان بیا

 

تـوقـدرعشق رابـدان با لـب خنـدان بیا

 

تلـخـی مکن نگـارا شیرینتـرازجان بیا

 

شکفـته شد گـل بباغ همچـوگلستان بیا

 

با ما مکن دورنگی ما چشم براه توایم

 

عشق توگـرجه بلاست بجان خریدارمنم

 

هـرطـرفـی روکـنـم   روی تـــرا بـبـیـنم

 

عشق تودرسیـنـه ام چوگنج جان منست

 

تلخــی  هجـران تـو جـان مـرا بســـوزد

 

چشـم ودل حکـیـمـی باشد درانتـظارت

 

ای مه تـابـان مـن  بـخـاطـــرمـن بـیــا

 

پانزهم اردیبهشت یکهزاروسیصد نـود    

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا