بمن بنگـــر

ندارد رنگ  وبّـــو   بی تــــو  بهاران

فـــتا ده  نقـش  تـــو  بــر لا له زاران

بخـاک افــتاده    درفــصـل بــهـــاران

فـرو ماندند  هـمه   چـا بک سـواران

بدرگــا هــت  حـــقـیرند جـــقـه داران

که دارم بس عطش زان چشمه ساران

 بهارروی  تـــو چون  سبزه زاران

تـــو ای سرخ لبت چون رنگ لا له

بــز یــرپای تو  صـد شــاخه از گــل

چــو د ِیـد ند تـا زش حسـنت بمیدان

سلا طین پیش پـــا یــت خاک راهند

مرا بنگــر کـه جا نم  تشنهء توست