|
چونکه دل
خستهءمن بسته بتارموی
تو
صورت خود نهان
مکن من بفدای روی تو
بـــزلـف تو بسته
منم فدای خاک پــای تو
همدم دیوودد مکن
بگذار بیایم ســوی تو
بوی گلاب
مـیدهی من زنده ام بــبوی تو
توشمع
هــرانجمنی فــدای خلق خوی تو
طوطی شیرین سخنی
فدای گفت
و گوی تو
گرکه بنوشم جرعه
ای ازآن می سبوی تو |
|
اگربه تیـــرم
بــزنند من نروم زکوی تو
پرده زرخساره
بگیر روی خوشت زما مگیر
عاشق دلخسته منم
زجان خود رسته منم
عشق مرا تورد مکن
حال مرا تو بد مکن
بمن شتاب میدهی
طعم شــراب میـدهـی
توشاه خوبان
منی توبرگ سبز چمنی
توآن گـــل
نازمنی تونغمه ي سازمنی
مست
وغزلخوان
میشوم مرغ خوش الحان
میشوم
|