|
جان رفته
درراه غمت این آه وافقانم ببین
باورنداری ای صنم
اشک چـو بارانم ببین
این آتش سوزنده
را درمجــمر جـا نم ببین
بازآ بپیش روی
خود درد فــــــراوانم ببین
افتـــاده ام
انــدر قفس بازآ بـــزندانم ببین
تا که نیفتاد م ز
پا این نـیـمه ي جانم ببین |
|
ای ماه تا
بانم بیا حال پــــریـشــا نم ببین
افتاده ام درچاه
غم مجنون شدم من ازستم
آتش زدی برجان من
بردی زکف ایمان من
ای سایهء طوبي من
ای مونس غمهای من
مرغ دلم افسرده
شد جانم زغم پژمرده شد
ازدرد غم حیران
شدم آوارهء دوران شـــدم |