درد  غم

شب تار ما نده بجـــا و  سحـرآغــــاز نشد

باغ دل خشک بشد وغنچه ي  گل باز نشد

ای بسا درد که  افزون شد و اعـجــازنشد

گشت دو چند شور دل و عقدهءدل بازنشد

وای از این نغمهء خامش که چو آوازنشد

ای بسا گشتم و کس واقف این راز  نشد

درد من ازغم تو  ایگــل  من  ساز      نشد

درپی باغ تو بودم   که بچیـنـم گـــل  عشق

گفتم   آیا بشود  درد  دلم   خوب  ز غــــــم

پنجه برساز  نهادم  که زنم  نغمه ي   شور

سالها  تار دلم   زخمه ي  هجــران   تو زد

مانده ام مات وپریشان که چه شد طا لع من