دل مشتاق

بارعشق بست و بد نبا ل خط یار برفت

پرزنان  در پی وصـل   بت  عیار برفت

 بخر یداری  آن مه  ســـر بــازار   برفت

 دل مشتــا ق  پی لعــل  شکــر بار  برفت

 بهریک جرعه بسویش   دل بیمار برفت

 او هــمــا نـسـت که تا  گنبد دوار  برفت

چهره بنما که دل ازحسرت   دیدار برفت    

ای خوش  آند م که دل اندر  پی دلدار  برفت

مـــرغ   دل همچو  عقابی  پـــر پرواز  گشود

بسکه در خانه ی دل شوق رخش بود فزون

شـــربت لـعــل  لبـــش را  نچشیـــد م  هنوز

تا که  درمان دلــــم  بود از آن چشمه ی نور

جان من سوخت مپرسید که جانا ن تو کیست

قدمی  رنجه کن  اید وست  که مشتاق توام