پـی لیـلا دویدیم

با عشق رخ یا رزصـحــرا گـذ شتیـم

انـدرطـلـب یــا ر ز دنـیــا گــذ شتـیــم

مـا درطـلـب یـارز دریـا گـذ شتـیــم

مجنـون صـفت درپی لیـلا گذ شتیم

خــوش آمـدی

بـا صـلح و صـفا نازوادا آمــده بـودی

سرخوش من ازآنم ببـرم آمــده بودی

دیشب کـه بمهمـا نی ما آمـده بـــودی

تا صبح سحربا توو باعشق تو بودیم

بـی هـمـتــا

بگـردی درجهان ماننـد من شیـدا ندارد

تـوگـوئی کـه همـا ننـد درقـدوبـالا ندارد

بـتی دارم کـه درکـل جهــا ن هـمتـــا نــدارد

دراوبینی تورخساری که دارد رنگ زمهتا ب