دوبیتی ١٠
|
مــرا دریـا ب |
|
بـدو گـفـتـم بــگــوازمن ، خدا را بــراهـت تـا که دریا بی تو ما را |
|
فـــرسـتـا دم بـراو بـا د صـبـــا را بــگـو بنـشـسته ام زاروپریشا ن |
|
بــرمن گـذ رکـن |
|
مرا از حـا ل یـارم با خبـــر کن خـداونـدا صبـا را در بــــدر کن |
|
صبا را گـفـتـه ام بر من گـذ ر کن صبا رفـت ود گــربــا رش نـدیـدم |
|
بـی وفـــا |
|
صـفـا داری و بـا ما بی صفا ئی ولـی افسـوس که با ما در جفائی |
|
وفــا داری و بـا مـا بـی وفـا ئی وفـا را بـا صفـا هـردو تـوداری
|