دوبیتی  ١٠٩                

بـاغ مـن

 

تفـاوت اززمـین تا آسمانست

چرا که دلبرم درباغ عیانست

 

میان بـاغ من بـا باغ جـنـت

چه میپرسی زمن ایمرد دانا

  

من هیچـم

 

کجـا بــودم ودرپیش که زیستـم

که ایجان من بجزازهیچ هیچ نیستم

 

نمی پـرسی زمن جانا که کیستم

بتـوگـویـم اگـرخـواهی بــدانــی

  

الگــوی عشق

  

چـوبایـد تا ابـد عاشق بمانی

دگـرتا انتها بـی عشـق نمانی

 

اگـرعاشـق شدی قـدرش بـدانی

اگـرالگـو بـود شیـرین وفـرهاد