دوبیتی ١٠٩
|
بـاغ مـن |
|
تفـاوت اززمـین تا آسمانست چرا که دلبرم درباغ عیانست |
|
میان بـاغ من بـا باغ جـنـت چه میپرسی زمن ایمرد دانا |
|
من هیچـم |
|
کجـا بــودم ودرپیش که زیستـم که ایجان من بجزازهیچ هیچ نیستم |
|
نمی پـرسی زمن جانا که کیستم بتـوگـویـم اگـرخـواهی بــدانــی |
|
الگــوی عشق |
|
چـوبایـد تا ابـد عاشق بمانی دگـرتا انتها بـی عشـق نمانی |
|
اگـرعاشـق شدی قـدرش بـدانی اگـرالگـو بـود شیـرین وفـرهاد
|