دوبیتی ١١١               

تـقــویم زمان

 

بس انتظا رکشید م وکار بجا نرسید

کسی نشـد خـبـر وبــداد مــا نـرسید

 

درمقـام عشق کسی بپای ما نـرسیـد

به انتظـاربماندیم بدشت خشک فراق

  

امـیـد وار

  

نوش دوای دردما ازبهـردرمان میرسد

کـاروان عـاشقـان با سـاربانان میرسد

 

نا بسـا ما نی دلا روزی بپایان میرسد

طـایـرفـرخ پیم مژده دهـم بردوسـتان

  

لحظـه ي آشنائی

 

هـمه درد درونـم بـــرملا شـد

بـرفـتـه غــارت وجـانم فداشد

 

چوچشـمم با دوچشمش آشنا شد

دل وجـانـم بـیـغـمای نـگــاهـش