دوبیتی  ١١٥         

آرام دل

 

جان بسته به آن حلقه ء گیسوی توباشد

آرام دلـم یک نگـه از ســوی تــو بــاشد

 

تـا ملـک دلـم درگـــروی مـوی تــوبـاشــد

تـا اینهمه عشق است دراین سینه مشتاق

  

عـیــد آمـد

 

نـوروزچـو آمـد غـزلـم شـکرنشان شد

کـزجـم بمـانـد و به جـهـان جاودان شد

 

عـیـد آمد وطبعـم چـوبهـار عطرفشان شد

تقـدیـرکنیـم عـیـد جـم وفـصـل بـهـــار را

  

دیــوانـه ي عشق

 

این نکـتـه یقـین حا جت گفتارندارد

یکـدل کـه چنیـن طاقـت آزار نـدارد

 

دیـوانه عشقـم کـه خــریدارنــــدارد

ای دوست بیا مـرحمتی بردل ما کن