دوبیتی ١١٧                   

انتـظــار

 

عشق آن شیرین دهن درسینه بیداراست هنوز

ذره ذره جـا ن ود ل مشـتـا ق دیداراست هنوز

 

چشم من هرروزوشب دنبال آن یاراست هنوز

دست تقـدیرم بـزد بــرسیـنــه مظـراب فــراق

 

تـقــا ضـا

  

چـومـوی خـود پـریشانم مینداز

چنیـن آسان به هجـرانم مینداز

 

بـیـا آتـش بـــدامــانـم مـیـنـداز

بـدسـت خـودمـزن آتـش بجانم

  

بـیـا ببـخش

  

این تیره شبم را سحری بخش

یک لحظه به عمرم ثمری بـخش

 

بـازآ و بـجـانـم ثـمـری بخش

عمـری زغمت گـوشه نشینم