١٢٠ دوبیتی               

زائــر عـشق

 

کاروان رفته کنون بی ساربان جامانده ام

بـا هـزاران مشکل ودرد نهان جامانده ام

 

زائـرعشقـم من وازکاروان جا مانده ام

کوله بارم رفته وجان ازنفس وا مانده است

  

دریـا ی عـشق

 

مجنون تـووگـوهریکتای تـوهستم

دربستـرشب نا ظـررویای توهستم

 

هرروزوشبم غـرق بدریای توهستم

با عـشق توچون دیده فروبندم وآرم

  

ازتـودارم

 

دل درگـروزلـف چلیپای تـودارم

کین دل برآن قامت رعنای تودارم

 

تا کشتی جان را بـدریـای تـودارم

زان قامت من گشت دوتا درره عشقت