دوبیتی ١٢٤

سیـلـی روزگــا ر

  

هــزارسیلی زدست روزگــارخـورده ام

فغـان که چو خون ازدل بیمارخورده ام

 

عمریست که خون دل زهجریار خورده ام

بــریــد رگ جـانم بـه تـیـغ تـیـــز فـــــراق

  

دل پــــرُخـون

  

گــرنمیـدانی بـدان شام غـریبـونست دلم

کی شودآخربپرسی اینزمان چونست دلم

 

ازغم هجران تو چون لاله پُـرخونست دلم

مـردم ازدرد فـراقت ای شمیم عطـریاس

  

مــزد مهــربانی

 

جان خـود رابهـرتـوقـربان کنم

تا سرخود پیش تـو افشان کنم

 

کی تـوانم مهـرتــوجـبــران کنـم

ای دل آویـزعطریاس فرمان بده