دوبیتی  ١٣٠           

درخــواسـت

  

با چـنین تیرنگاه حمله به مهراب مکن

چشم مشتا ق مـرا معـبـرسیلاب مکـن

 

دل شیـدای مـرا با نگهت آب مکـن

مـزن آتش توبجا نم زبیمهری خود

  

قـهــرمکـن

  

کـرده ای یکبـارولـی دیگـرمکن

راه مـا را سوی خـود کج ترمکن

 

جـان مـا را ای پـری پـرپـرمکـن

راه خـود  کج کــرده ای ازراه ما

  

بیـا وبـبـیــن

 

جان رفته درراه غمت این آه وافقا نم ببین

باورنداری ای صنـم اشک چـوبارانم ببین

 

ای ماه تـا بـا نـم بیـا حال پــریشـانم ببـیـن

افتاده ام درچاه غم مجنون شدم من ازستم