دوبیتی  ١٣٣              

بـپـای تـونشسـتـه ام

  

چـونکه دل خسته من بسته بتار موی تو

صورت خود نهان مکن من بفدای روی تو

 

اگـربتـیرم بـزننـد من نـروم زکـوی تــو

پرده زرخساره بگیرروی خوشت ز من مگیـر

  

دل خستـه

 

هـرطـرفی پــرکشان درپـی دیـدارتـو

تا که شود اینچنین عا شق ودلدارتو

 

مـرغ دل خسته ام گشـتـه گــرفـتــا رتـــو

درهمه جای جهان نیست کسی همچومن

 بــرای تـــو

پرمیزند مرغ دلم شام وسحربرای تو

گشته نگین تا رکـم گـوهـرپربهای تو

 

 

گشته همه جان ودلم عاشق ومبتلای تو

دولت عشق توشده تخت سلیما نی مـن