دوبیتی   ١٤

نـا م خــدا

  

نوازش کن یتـیـم بــی نـــوا را

مـبـرازیــاد خـود نــا م خـدا را

 

  مــران ازپیش خود هرگزگدا را

  اگــرخـواهـی تــوراه رسـتگاری

  

راه مسجـد

 

بنگـربـرهـت کـرا نیـــا زاست

بهتـرزهـزار وعـده نما زاست

 

راه مسجـد نه همه بهرنما زاست

گـریک دل بشکستـه توآبا د کنی

  

انـفـا ق

  

بیـنـدازسفره ای درپیـش درویش

بکن انفـا ق زما ل وثروت خویش

 

اگـرداری تـوراه کعبه در پیش

بـراه حـق بـده. مـا زاد ما لت