نـا م خــدا

نوازش کن یتـیـم بــی نـــوا را

مـبـرازیــاد خـود نــا م خـدا را

  مــران ازپیش خود هرگزگدا را

  اگــرخـواهـی تــوراه رسـتگاری

راه مسجـد

بنگـربـرهـت کـرا نیـــا زاست

بهتـرزهـزار وعـده نما زاست

راه مسجـد نه همه بهرنما زاست

گـریک دل بشکستـه توآبا د کنی

انـفـا ق

بیـنـدازسفره ای درپیـش درویش

بکن انفـا ق زما ل وثروت خویش

اگـرداری تـوراه کعبه در پیش

بـراه حـق بـده. مـا زاد ما لت