تــوکیـسـتـی

ای نـوگــل زیـبـا زگـلخـا نـه ي کیستی

برگوبمن ای جا ن که همخانه ء کیستی

ای قــوت دلهــا تـو دردانـه ي کـیستی

قـومی بتوعاشق حیران همه برحسنت

ازمن چه دیـدی

زرفـتـارتــوحـیـرانـم بگوازمن جـفـا دیــدی

گهی با شک نگه کردی مگرازمن ریا دیدی

تـرا با خـود نمی بینـم مگـرازمن خطا دیـدی 

گهی خندان ترا دیدم که گل میرخت زلبهایت

بـی خـبـرازمـا

پا بپـا یش هـزارعـا شـق دیـوانـه میـرود

دل عاشقـم درپیـش عـاشـقــا نـه مـیـرود

آن شـوخ پریوش که چنـیـن مستـانه میرود

اومـیــرود بـــراه خـود  بـی خــبــــراز مــا