دوبیتی ١٦٨    

شـب مـهـتــاب

  

زمـزمه ي جویـبارشرُشرُ آب خوش است

بوسه از آن صـورت مثال آفتاب خوش است

 

با تونشستن بتـا درشب مهتاب خوش است

نـگـاه تــو بـر مـنـو دو چـشـم مـن بـرویت

 

عـشق شـیـریـن

 

کرده مـرا عاشقـت صـورت پـروین تو

جان ودلم بسته است بعـشق شیرین تو

 

دل مـیبـرد زدسـتـم خنده ي شیرین تو

چشم سیاهت صـنم بـرده دل ودین من

 

سـوز عـشق

  

از دل وجانم شد م عاشق وبیمار تـو

گـرکه دهی اجـازه شـوم خـریـدارتـو

 

خواهـم بسوزم زعـشق بپای دیدارتـو

زار وپـریشان شده این دل زارم صنم