کـجــا رفـتـه ای

 

دوبیتی ١٧٢

بـی من وتـنـهـا چــرارفـتـه ای

 

یـا که پـی ذکـــردعــا رفـتـه ای

 

دوش بگـو تـا بـکجـا رفـتـه ای

 

بــر درمیـخـانه پـی مــی شـدی

 

 

قـلـعـه ی عشق

 

 

نـبـاشـی دربــرم  آرام  نــدارم

 

که غـیر ازعاشقی فرجام ندارم

 

من آن عشقـم که بی تو نام نـدارم

 

بیا با هـم بـسـازیـم قـلعـه ی عشق

 

بیــقـــرار

 

 

ازفراق روی تـودائـم شـکـا یـت میکنم

 

بـقـرارگـشـتـه دلـم بــرتـوروایت میکنم

 

من همان عشقـم که ازهـجـرت حکایت میکنم

 

درد هـجـرانـت بـتـا خـا نـه خـرابم کـرده است