مــرغ دل

                                                                                                                 د وبیـتـی ١٧٨

مـرغ دل ازسیـنـه ام  بـیــرون شود

تـرسم آخـرسیـل اشک جیحون شود

 

آخـر ازهجــرت دلـم پَـرخون شود

اشک غـم را کـی مـجـال ازدیده ام

  

مــرغ گـرفـتــار

  

مـانـده ام یکه گرفـتاروکسی نیست مـرا

مـردم از غصـه و فـریا رسی نیست مرا

 

صید پُـربسـتـه ام و هـم نفـسی نیست مـرا

کـرده صیـاد مـرا صید و به زنجیـرکشـیـد

 

مـرکـب عـشق

  

گه بکوه و گه بیا بان گه بکویت میکشـد

نرگـس مسـتـت مرا هردم بسویت میکشد

 

هـر زمان عشق رُخت ما رابسویت میکشد

تا خط ابروی توافتـاده است همچون هلال