بـی امــان

مجـنـون روی آن مه  زیبـا رخ جهان شده

چونکه دل شیدای من عاشق بی امان شده

بیا که دل جوان شده بسوی تودوان شده

گـرنـکـنـی نـگـاه بمن جـان مـرا تباه کنی

الـتـهـاب

یادی زدوران تـووعهـد شبا بست

ازدیدن آن گـل دلـم درالـتهـا بست

آن گـل که تـودادی هنـوزلای کتابست

آن گـل که تودادی گل روی مه توست

خــدای عـشق

بشنـونـوای مارا نـوا نـوای عشــق است

ببوی تواین هواراهوای هوای عشق است

بشنوصدای مارا صدا صدای عشق است

بیـا ببـاغ عشـق ومـریـد عـاشـقـان شـو