دوبیتی  ٢٥

در خواست

 

غم مخورغصه مخور هرگزعزاداری مکن

درفـراقم غم مخور هـرگـزخودآزاریم  مکن

 

چون بگوررفتم بخاکم گریه وزاری مکن

ازبرایم روزوشب سازنــوا بــرپــا بکن

 

جــرم

  

قـلب مسـرورم بــخـون رنگین مکن

جـرم خود را بیش این سنگین مکن

 

این دل شاد مــرا غمگـین مکـن

دشمنی تا کنی بــــا جــان مــن

  

درد غـربت

  

که دارد هــرسخن دنیای صحبت

مپـرس جانا ازاین دوران محنت

 

هـــزارویک سخــن دارم     زغــربت

به غربت جان ودل خورد وخمیراست