ازشـربت آن لـعــل شـکــــربـا رتــوگفـتم

ازبسـکه سخـن از وعـده ی دیدارتوگفتم

صد غـزل وشعـرو دوبیتی  ز رخسارتوگفتــم

بیـدارنشـسـتــم من وتـا صبح سحرگاه نخفتم

آخـرندارد

دل عـاشـق در و پیکـرندارد

کـه ایـن ره اول وآخــرندارد

      جـهـا ن عــاشقـی آخـــرنـــــدارد

    پی معشوقه تا قا ف میتوان رفت

بوسه چیدم

به چیـن زلف تـوشا نه کشیــدم

دمادم ازرخ تــو بــوســه چیدم

من از بــــاغ رخـت صـــد لالـه چیـــد م

تو خواب بودی و من سرمست زعشقت