دوبیتی  ٣٢                

 

دررا نبستم  

 

نـدیـدم روی تـو چون جام شکستم

بــــرای دیـــد نـت در را نـبـسـتـم

 

بـرای دیـدنـت سـا لهــا نشـستـم

بـیـا جـا نـا بـفــــریــا د دلـم رس

  

بی تـو نمیشه

  

بـیـا کـه عـا شقـم مـثـل همـیشه

بـیـا که ایـن دل زارم پـریـشــه

 

مــهــارایـن دلــم بـی تونمـیشـه

نمـی گیــرد دلـم آرام ز هـجرت

  

بیا با من

  

زبـا غ عـا شـقـی گلها بچیـنـیم

که تـا داد خـود ازدنـیـا بگـیریم

 

بـیـا تـا رنـگ خـورشـید رابـبینـم

بـیـا بـا من نشـیـن و ماه من شو