دوبیتی  ٤              

 

تـقـا ضـا

 

غـم ما را تـوازسـینه بـد رکن 

 نـهـا ل عاشقی راپُـرثمــر کن

 

   بیـا جـا نـا شب مـا را سحـرکن

    بیـا بـا مـا و طــرح نو در انداز

 

 

کتـا ب عشق

 

خوش صدا وخوش نوا. چون پردهء ساز منی

 ای کتا ب عشق من توشعروآوازمنی

 

با همه رنج وعـذابـم دلـبـرنا زمنـی

 قهرونازت را خریدم من بجان خسته ام

 

  

جـوازعشـق

 

دل بعشق توسپردیم وبسا زتوزدیم

خط بالای درش را جواز تـو زدیـم

 

تـا چـنگـی بسـرزلـف  دراز.  تـوزدیم

 آندم که گشودیم یکی هجره درآن تیمچهء عشق