دوبیتی ٤
|
تـقـا ضـا |
|
غـم ما را تـوازسـینه بـد رکن نـهـا ل عاشقی راپُـرثمــر کن |
|
بیـا جـا نـا شب مـا را سحـرکن بیـا بـا مـا و طــرح نو در انداز
|
|
کتـا ب عشق |
|
خوش صدا وخوش نوا. چون پردهء ساز منی ای کتا ب عشق من توشعروآوازمنی |
|
با همه رنج وعـذابـم دلـبـرنا زمنـی قهرونازت را خریدم من بجان خسته ام
|
|
جـوازعشـق |
|
دل بعشق توسپردیم وبسا زتوزدیم خط بالای درش را جواز تـو زدیـم |
|
تـا چـنگـی بسـرزلـف دراز. تـوزدیم آندم که گشودیم یکی هجره درآن تیمچهء عشق |