دوبیتی ٤٥
|
شـاعـــر |
|
زحمت بسیارکشیـدم تاچنیـن درسفتــه ام بهـرتسکین دل زار این چنین شعرگفته ام |
|
من همان شعـرم که اندردفترعشق خفته ام من نیم شـاعـرولی ازهجــرتـوشـاعـرشـدم |
|
سـفـره خالی |
|
دیگ خــالی سفـره خــالی خانه ازجـانـانه خالی عشـق بـردار عـاشـق خموش دکه میخانه خالی |
|
جیب خـالی خانه خـالی ساغـروپیمانه خـالی شـهــرخـالی دکـه بستــه گـــزمــه بخــواب |
|
عـیـد آمـد |
|
زیرا که بعـشـقش بسا خـانه تکـا نیم زانـروکه جـلا میدهد آنک تـوومن را |
|
عیــدآمـد ومـا ازتــه دل عاشـق آنیــم درباغ دلمـان سبزکنیم عشق وطن را
|