دوبیتی ٤٨                 

دل دربـدر

 

بس بکنـارم زتـواینجـا اثری هست

زیـرا که بسینه دل در بـدری هسـت

 

مارا زفـراقت مـدام چشم تری هست

چشمم بـره تــو دلـم سـوی دعا رفت

  

نقش تــو

  

ببـاغ عـا شقـی جــزتــونـد یـد م

گلـی زیبا تــر از رویـت نـد یـد م

 

من آن روزیکه این نقـش میکشید م

به عشـق روی تـو رفـتـم بصـد با غ

  

پــروازعشـق

  

بـده رخصت کنـم سوی توپرواز 

کـنـم دور جــوانـی ازسرآغــا ز

 

مـرا بـا تـو نبـآشد هیچ زمان نا ز

اگـرجـا نـم بـگـیـــری در کـنـا رت