دوبیتی ٥٢           

بیک نگاه شد 

 

گفتم خوشا به این دم  که چشم زدل جدا شد

گفتم که این تصا د ف  از سـوی کـبـریا شد

 

آندم که دل کباب شد  همش بیک نگاه شد

تا که دلم ایـن چنین   همـد م این بـلا شـد

 

گـل بکـاریـم

  

چوخورشـید فـروزان جهان است

کـه گـل با ب نـثـا رعـاشقان است

 

دلـم مـا نـنــد دریـا بیـکران است

بـدیـن دنیـا بـغـیـرازگـل نکــا ریم

  

عـزیـزاست

  

گهی با من چـودشمن درستیزاست

که همچـوجـا ن شیرینم عـزیزاست

 

گهی ازپیش چشمم درگریــزاست

نمـی دانـم چـگویم ازدو چشـمش