دوبیتی ٥٧              

کــارخـدا

 

این اما نت بهـرروزی پیش ماست

این کم و بیـش جها ن کا رخداست

 

تــا نـظـا م عـالـم وآدم بـپـاسـت

گـرچه دارد روزگاران بیش وکم

 

قـنا عـت

  

زنـده گـی را لازم شـاهـانه نیست

با قنـا عـت زنده گی بیگانه نیست

 

مال دنیـا اینهمه دردانــه نیست

چون نمی ما ند کسی اندرجهان

 

چشـم سیـاه

  

ارکـا ن وجـود م همه درخطرافتاد

چشمان تـو بـا بند وجودم درافتاد

 

تا چشـم سیاهـت بمـن یک نظـرافــتاد

جنگ شد میا ن من وچشمان سیا هت