فــریـاد مـکـن

ازهجـــرنگـار فـتنـه وبـیـداد مکـن

جـزمنزل عشق خانه ای بنیاد مکن

ازدرد فــراق این همه فـــریاد مکن

گر عاشقی و عشق ترا کرده گرفتار

تــرا نـدیـدم

صد ها هزارفریاد زغیـبتـت کشیدم

ازحسرت جـمـالت جامه بتن دریدم

من آمـدم بکویت اما تــرا نـدیـد م

آتش بجـانم افتاد ازهجروازفراقت

یـاردگــر

با شب درآمیـزم تا تیغ سحرگیرم

برعشق بیاویـزم تـا یار دگرگیرم

تدبـیـرکنم امشب تا جام دگرگیرم

ازیار خطا کـارم دلـرا جـدا سازم