پیری درکناراست

بجـایش روزگـاران بــرقـراراست

مشومایوس که پیری درکناراست

نـدیـدم تـا جــوانـی پـایــداراست

چـودانسـتی جـوانی پایـدارنیست

فــرهنگ عشق

آنگه  بتـن  ازعشق  لبـاس  دوختیم

زین هردوکلام بود که چنین سوختیم

ما عشق را زفرهنگ توآموختیم

آموخته ودوخته ایم هردوکلام را

شیرین زبان

زدرد عشق شده فدای نامت

نمی دانم چه سازم با کلامت

مپــرس ازدل کـه افتـاده بـدامت

زبس شیرن زبان وخوش کلامی