دوبیتی ٦٩           

صیقـل عشق

 

چـوصیقـل میدهد عشق سینه ها را

دگــــرکـیـنـه نســوزد خـا نـه ها را

 

رهـا کـردم زدل مـن کیـنه هـا را

اگـردرسینه باشد عشق جـا نـا ن

  

زارش مکـن

 

روز وشب بیدارتوست . خوابش مکن

ای صنــم از درد عشـق . زارش مکن

 

مـن دلـم درپیـش تـــوست . آبش مکن

عاشق  است وپیش عشقش رفته است

  

ازکی بپرسم

 

نـدارم حـال خــوش دائـم بخوابم

 زکـه پـرسـم کـه تا گـویـد جـوابم

 

نمی دانم چــرا امـروز خـرابم

 نمی دانـم بمیرد اینهـمه غــم