دوبیتی  ٧٦

محبـت

 

بده دائم بحـرف صا لحان گـوش

هما نا گشته ای پرَجنبش وجوش

 

محـبت را مکن هـرگـز فــرامـوش

زمردی گـرنمـودی بـرکسـا ن مهر

  

طمع نکـن

  

مخمـل دلرا چنین پــٌر  خون مکن

دل بحرف حرص وآز مجنون مکن

 

حـرص وآزت را زحـد  افـزون مکن 

سینه را پا ک کـن ز خود خواهی دل

  

صفـای عـاشقا ن

  

دل عاشق چنا ن تیــروکمان نیست

صفـای عا شقا ن هرگزنهان نیست

 

زعاشـق بـا وفـا تـردرجهان نیست

دل عـاشـق  بمـا ننـد حــریـراسـت