غـوغـا ی عشق

که دارد این چنین سودای عشق را

مـدام بــوسه زنـد دنیـای عشق را

بیـا جـا نـا ببـین غـوغـا ی عشق را

چـو عاشق گشتـه مست ازبوسه یار

سوزدل

این سازواین ترانه ٬ بریاراثرندارد

گویا که سوزسازم٬ داغ جگرندارد

عاشق شده دل زار٬ دلبـرخبـرنـدارد

ازاینهمه تمنـا ٬ بـا یـار خـود چگویم

خـا نه ء عشق

بــراه عشق دل دیـوانه ای بـود

بهـرخانه یکی گـل خانه ای بود

مرا  درکوی جـا نـا ن خــانه ای بود

بسی عاشق درآن کوی خانه داشتند