دوبیتی ٨٢ 

قیل و قال نکـن

 

قیل مکن غوغا مکن آتشی بـرپا مکن 

شور وشربرپا مکن ٬ محشرکبرا مکن

 

جزدل شیدای من با دیگری سودا مکن

با دل زارم بسا ز و وعـده ی بیجا نـده

 

دل مجـنـون

  

مرحمت کن نازنین این عاشق دلخون ببین 

ازره لطف سوز دلـرا تا شده افــزون ببین

 

مانده ام درکار دل ایـدوست بیا مجنون ببین

گـرچـه دانـم میکـنی مــا را نگــاه امـا بـیــا

  

کـتـا ب عـمــر

  

او کـتـا ب عـمـرخـود را خواندورفـت

با سعا دت آنکه خوش نام ماند ورفت

 

هــرکسی آمـد زمانـی مـانــد ورفـت

جمله رفتنـد با کـتـا ب عـمـرخویش