دوبیتی ٨٨           

با توهستم

 

نگـه داشتم چو رویت می پرستم

بمـویـت نازنیـن من با تـو هسـتم

 

من آن عهدی که با موی تو بستم

اگــردنـیـا بـجـنـبــد بـــر عـلـیـهـم

  

چه میشـد

 

سـراسرکـوی جا نان ملک ما بود

همه ملـک جهـان صلح وصفا بود

 

چـه میشد تـا که دلبـربـا وفـا بود

چه میشد ریشه جنگ کنده میشد

  

جام جهان بین

 

نمی گشتـم چنیـن بیماروغمگین

بدان رخسـار زیـبـای چوپـروین

 

اگـرداشتـم بکـف جام جهان بین

همی کـردم نظـربـرخا نـه ي یار