روزیا ر

زمـان دیــدن روی نگـا رشـد

بگوساقـی بیا روز روزیارشد

پــرستـوآمـد و وقـت بهــا رشـد

شـده وقـت گـل و دیـدارجـا نا ن

شـکـرگـذار

کـه تـا دائـم ببینـم خانه ي یـار

بـدنبالش نمودم شکردوصد بار

مـرا جـا م جهان بیـن داده دادار

هـزاربارپیش دادارسجده کردم

بـرو ای شب

زدست تـوبسی پـژمـرده گشتم 

بـرو که ازتو من افسرده گشتم

بـروای شب که من  آزرده گشتـم

توای شب حا مل بس درد ورنجی