دوبیتی ٩
|
بیــا |
|
افـتـا ده ام ورمـق بجـا ن نیست بـازآ کـه دگـروقـت گما ن نیست |
|
بــازآ کـه مــرا دگـرتـوان نیست گـردیـرشـود زجـا ن رود روح
|
|
درد هجـــر |
|
چـــوچشمم روزشب درانتـظــاراسـت بـدو گـفـتـم که درد ازهجـریـــاراسـت |
|
جهان درچشم من تنگ است وتاراست طبـیـب پــرسید تـــرا دردازچـه بـا شـد |
|
نـمی دانـم |
|
که گـردونـت نما یم جسم وجا نم بـود نـا م تــو هــردم بـر زبــا نم |
|
نمـی دانم کجــا وکـی تـــوانــم ولی دانم که هرروزوهمه شب
|