دوبیتی ٩٢         

زود بیــا

 

نــوشتی کـه دل مـن مثل سنگ است

ولیکن زود بیا که عـرصه تنگ است

 

نـوشتی از بـرایـم عشق قشنـگ است

هـرآنچـه گـفتـه ای بــرروی چـشمـم


 

مجـنـون جهـان

  

بـی عشق کجـا جـای تـوانست

گـویـنـد که مجـنـون زما نست

 

عشقت چـوخـون در رگ جـانست

گـــر جـان دهــم در ره عـشـقــت

 

جــدائـی

  

نـدارد این فـراق هــرگز شفائی

که دارد رنگ وبوی بـی وفـائی

 

عجـب دردی بـود درد جــدائـی

مـگو دیگـرسخن ازهجردلـدار