دوبیتی  ٩٥                                                                                   

تقـدیم به استاد جلیل شهناز

 

که هـرمظـراب تـو آرام جان است

که سازت این چنیـن روح روان است

 

 

صـدای ساز تـواکـسـیـرجـان است

همه گـوینـد که  شهـنـا ز وجلیـلی

 

ایــران من

  

بـراه خـاک پـاکش سینه چا کم

بـرای دیـدنـش یک دم هــلا کم

 

مـرا ایـران بـود آن خـا ک پا کـم

چـو ایـرانم نبـا شـد من چه باشم

  

سنـگـدل

  

در این مـد ت تـو دلشـادم نکردی

تـو اصـلآ گـوش بـفـریادم نکردی

 

شـدم قـربـا ن تـو یا دم نکــردی

نمـیـدانـم چــرا بـا مــا نـســازی