دوبیتی ٩٦

                                                                   طـنـز

دنـیـای عشق

 

ولی هـرگـزنیـومـد در صـدایت

که ماه از آسـمون بیاد سراغت

 

یه دنـیــا عشقـو ریختـم پیش پا یت

نکـنه تـا دلـت اینجــوری می خواد

  

جــواب نــدادی

  

رسـید اون دلــو بـراش نـدادی

جـواب نعــره مـو یواش ندادی

 

دلـم رابــردی و بجـاش نــدادی

هــزارفــریـا د زدم ازظلم ظا لم

 

بـی خــدا

  

دلـم راکشتـی و پیشـم نیـائی

اگه داری بگـو. حـالا کجـائی

 

نمی دونـم که تـو چنـد بی خدائی

نــداری زره ای رحـم ومــروت