دوبیتی ١٢٣                                                                                 

مــرگ شا هـا نـه

 

درسایـه آن لـعــل شکـربار بمیرم

گفـتـم چه بهتـرکه سبک باربمیرم

 

خـواهـم که درپای تـوای یاربمیــرم

تارفـته زکف طـا قت وطاقم بسرآمد

  

دایـره عـشـق

  

گشتـم غلام دل و دلـدارتــو ما ند م

بگرفته بکف جان وخریدارتوماندم

 

یک عـمـربه همـراه تویارتو مـاندم

دلـرا بتــودادم که دگــرباز نـگـیـرم

  

قـمـارزنـدگـی

  

همه هستی دل دراین قمارباخـتـه ام

مارس گشتم ودل را بنگارباخـتـه ام

 

من دل خویش براه عشق یار باخته ام

تا ننشست تاس بختم نقش برکف نرد