دوبیتـی  ٢

قـهــرمکــن

  

قهـرمکن با من منم رسوای تو 

جا ن چه باشد تـا نـدم درپای تو  

 

رًخ متـا ب ازمن منم شیدای تو

زاریم خواهی؟ بکن بد تــربکـن

 

  

طــلـب بـوسـه

 

درپیش توام بیش وکمی نیست مرا

زیـرا که بجـزتــوصنمی نیست مرا

 

سوگندکه دگـرهـیچ غـمی نیست مرا

مـهـما ن تـوام یک بـوسه حلا لم کن

 

 

سـیرت نیکــو

 

وزچه مشا طه کنی روی خودت را

آن به که مشا طه کنی.  سیرت خود را

 

ازچه آشفته کنی موی خودت را

ما بس بجهان دیده ایم صورت زیبا