نیش خـار

ولی گـل خسته شد زین همجواری

نیـابـی هیـچ زما ن بـرخود قراری

کنـارگــل نشستـه نیش خــاری

تــو نـیـزگـربا کسـان بد نشینی

نـام خـدا

خـدا ازدل فـقـط گـامی جــدا هست

خدا ازاین ستا یش بس رضا هست

قـراری بـردل ازنـا م خــدا هست

ستـا یش گـرکـنی نــا م خــدا را

نـوای عـا شقانه

که هرمضـراب آن راهش بجائیست

که این آهنگ صـدایش بس الهیست

نـوای عـاشقـا نه خـوش نوائیست

بیـا بنشین بگــوش ایـن چـغـا نــه