دوبیتی  ٥١               

نیش خـار

 

ولی گـل خسته شد زین همجواری

نیـابـی هیـچ زما ن بـرخود قراری

 

کنـارگــل نشستـه نیش خــاری

تــو نـیـزگـربا کسـان بد نشینی

 

نـام خـدا

  

خـدا ازدل فـقـط گـامی جــدا هست

خدا ازاین ستا یش بس رضا هست

 

قـراری بـردل ازنـا م خــدا هست

ستـا یش گـرکـنی نــا م خــدا را

  

نـوای عـا شقانه

 

که هرمضـراب آن راهش بجائیست

که این آهنگ صـدایش بس الهیست

 

نـوای عـاشقـا نه خـوش نوائیست

بیـا بنشین بگــوش ایـن چـغـا نــه