|
غـم فـردا نخوریم |
١٦٤
|
حسرت روی مــه زلف سیاهی نخوریم اشک دید ه بخوریم آ ب زچا هی نخوریم هـمه شب باده خوریم گا ه بگاهی نخوریم چشم دل سیـر کنیم گول نـگا هی نخوریم بـا رها تـوبه کـنیم غُصـه به آهی نخوریم دم غنیمت شـمریم حسـرت گا هی نخوریم |
|
ما برآنیـم که دگر غصُه براهی نخوریم منت ا زکس نکشیم گریه برا هی نکنیم می زخُم سربکشیم ساکن میخـا نه شویم عهد و پیمان بکنیم تا نشویم بند ه ي د ل بسرزلف مهی حــا ل پــریـشـا ن نکنیم ما چـرا عشـرت امـرو زبفـردا فــکـنیم |
نخوریم حسرت قـارون حکیمی به غـلـط
با قنا عـت بجهان لــقـمـه زشاهی نخوریم
پانزدهم تیر هشتادودو