|
قـسـم نـامـه |
غزل 211
|
قـسـم بـه خــاک پـای تـــو قـسـم به آن صـفـای تــــو که گـفـتـه ام بــرای تــــو که رفـتـه در هـوای تــــو که گـشتـه مـبـتـلای تــــو که گـشـته ام گـدای تــــو |
|
قـسـم بـه آن خـــدای تـــو قـسـم به عشق پاک خـود قـسـم به صـد تـــرانــه ام قـسـم به عـمـرعشق من قـسـم بـه قـلـب عـاشـقـم قـسـم بـه درد عــاشـقـی |
قـسـم بـه مــاه روی تـــو
حـکـیـم شـده فــدای تـــو
سوم خـرداد یکهزاروسیصد هشتاد ونه